حقایقی در مورد عربستان سعودی که نمی‌دانستید

عربستان سعودی کشوری در خاورمیانه است که به دلیل وجود خانه کعبه همیشه مورد توجه مسلمانان سراسر جهان قرار دارد. اما به غیر از این مسئله که توجه جهانیان را به سمت آن معطوف می‌کند، این کشور که از بزرگترین تولیدکنندگان و فروشندگان نفت در دنیاست، اخیرا به دلیل مسائلی چون فاجعه منا، جنگ با یمن و دادن حق رای به زنان در صدر بسیاری از اخبار قرارگرفته است. از این رو ما هم برآن شدیم که مختصری در مورد قوانین و اتفاقات مربوط به پادشاهی عربستان سعودی برای شما توضیح دهیم. پس با ما همراه باشید.

1. روزانه در حدود ۱۰۰ شتر در پایتخت عربستان سعودی فروخته می‌شوند
مرکز عربستان، ریاض، بازار بسیار بزرگی برای خرید و فروش شتر دارد.

2. به طور متوسط در سال ۲۰۱۵، یک روز در میان یک نفر در عربستان اعدام شده است

دست کم ۱۵۱ نفر در سال ۲۰۱۵ در عربستان اعدام شدند، که این میزان از سال ۱۹۹۵ تاکنون به بیشترین تعداد خود رسیده است. این موج بی‌سابقه از اعدام‌ها برای مقامات عربستان سعودی شروع یک مرحله تیره و تار است. به طوری که در سال‌های اخیر به ندرت این تعداد از مرز ۹۰ نفر تجاوز می‌کرد اما اکنون به این رقم بالا رسیده است.

3. میدان نفتی غوار این کشور برای پرکردن ۴،۷۷۰،۸۹۷ استخر در سایز استاندارد المپیک کافی است

منابع نفتی این سرزمین بسیار زیاد است و منطقه‌ی نفتی غوار بزرگترین نمونه در جهان است، که در حدود ۷۵ میلیارد بشکه نفت از آن استخراج می‌شود. (یک استخر المپیک ۶۶۰،۲۵۳،۰۹ گالن گنجایش مایعات را دارد ).

ادامه نوشته

سرنـوشت غم انگیـز کشتـی رافـائل (تایتانـیک ایـرانی)

رافائل یک کشتی بود که سرگذشتی غم انگیز ولی شنیدنی دارد ... در دهه ی چهل و پنجاه میلادی، با وجودی که هواپیماهای مسافربری، مسیر اقیانوس آتلانتیک را به خوبی و به سرعت طی می کردند اما در اروپا ایتالیایی ها که نمی‌خواستند شکست و ضعف خود را در صنعت حمل و نقل هوایی پذیرا شوند، به تقویت صنعت دریانوردی خویش پرداختند به همین دلیل مدیران ارشد دریانوردی ایتالیا دستور ساخت دو شاهکار را صادر کردند. شاهکارهایی که پشتوانه اش دولت ایتالیا بود و چیزی نگذشت که به یک پروژه ی ملی تبدیل شد. در واقع ایتالیایی ها در گرماگرم مسابقه ی ساخت تجهیزات و توربین ها و موتورهای غول پیکری که بویینگ ها را به هوا می فرستاد، با این دو کشتی نشان می دادند که آنها نیز قادرند پابه پای سایر اروپایی ها در صنعت جایگاهی داشته باشند و کشتی های درجه یکی را برای استفاده طبقه ی مرفه دنیا تولید کنند.

در ادامه مطلب بخوانید داستان جالب کشتی رافائل را

اتاق های خواب و سالن های تشریفات رافائل بی نهایت لوکس و شیک بودند. حداقل در هر کابین یک حمام و توالت شیک و لوکس که با مرمرهای ایتالیایی تزیین شده بود وجود داشت. در روی هر کشتی شش استخر، سه تا برای بزرگسالان و سه تا برای کودکان ساخته شده بود. سالن تفریحاتی هم ساخته شده بود که مخاطبین به محض ورود به آن، با چلچراغ های غول آسای کریستال بسیار گرانقیمتی مواجه می شدند. در کنار این ها دو سالن نمایش بزرگ هم ایجاد شده بود که در هر کدام دو تلویزیون بزرگ قرار داده بودند. این رافائل که چنین امکانات افسانه ای داشت بارها در دنیا به دلایل مختلف رسانه ای شد. از جمله در سال 1966 یک زن ثروتمند دو ماشین شیک و گرانقیمتش را روی عرشه ی بزرگ و وسیع کشتی آورد و در آنجا یک کورس مسابقه برگزار کرد. در سال 1970 هم یك كارگردان ایتالیایی قسمتی از یك فیلم سینمایی اش را در این كشتی تهیه و ضبط كرد. بعدها در همین سال بود كه به درخواست عده ای از مسافرین قسمتی از سالن بزرگ نمایش كشتی تبدیل به زمین بازی اسكیت روی یخ شد.

بدین ترتیب دو کشتی رافائل و میکلانژ توسط ایران خریداری شد. رافائل بزرگ بود و با عظمت؛ یک کشتی با شکوه با همه امکانات تفریحی که در زمان خود نظیر نداشت. هیچ یک از کشورهای پیشرفته آن زمان نظیر آن را نداشتند. روزی که رافائل از ایتالیا به سوی ایران در حرکت بود، مردم ایتالیا با اشک رافائل را بدرقه کردند. چون رافائلی که خودشان ساخته بودند را مجبور بودند به ایران بفروشند. رافائل در میان اشک و اندوه مردم ایتالیا، ایتالیا را ترک کرد و زیبا و خرامان به سوی ایران پیشرفت و در بهار 1356 رافائل با 50 خدمه ایتالیایی و با افزایش ظرفیت در حد سكنای 1800 نفر در بندر بوشهر پهلو گرفت. نخستین طرح كشتی "رافائل" در سال 1337 توسط ایتالیایی ها كشیده شد و رافائل به طول 276 متر و عرض 31 متر در کشور ایتالیا ساخته شد. در كشتی رافائل 850 خروجی رادیو تلفنی، 6 استخر شنا، 750 كابین (در هر كابین یك حمام و توالت شیك و لوكس كه با مرمرهای ایتالیایی تزیین شده بود وجود داشت)، 18 آسانسور، 30 سالن اجتماعات، تالار نمایشی با 500 صندلی و باشگاه های ژیمناستیك و پرورش اندام ساخته شده بود.

ادامه نوشته

بروس لی

بروس لی با نام کامل لی جان فن (Lee Jun-fan) هنگام مرگ در ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۳ تنها ۳۲ سال داشت. او در حالی ۴۰ سال پیش در هنگ‌کنگ چشم از جهان فروبست که به چهره‌ای نمادین تبدیل شده بود. بازی در فیلم “اژدها وارد می‌شود” بیش از پیش موجب شهرت بروس لی شد.
بروس لی با فنون و مهارتش چشم میلیون‌ها نفر را بر پرده سینما خیره کرد. او را یکی از تأثیرگذارترین رزمی‌کاران قرن بیستم می‌دانند؛ او بود که راه را برای رزمی‌کارانی مانند جکی چان و جت لی به پرده سینما باز کرد

ادامه نوشته

بـاز هـم فیــلم٣٠٠ ؛ بـاز هـم دروغ

درج این پست در وبلاگ، کوچک ترین کاریست که برای آبروی کشورمان انجام می‌دهیم

به گزارش ایران ویج به نقل از امُرداد ، چهره‌اي خشن با بدني نيمه‌برهنه كه بر تختي زرين تكيه زده و تبري بر دست دارد، آتش مي‌افروزد، هرچيز كه مي‌بيند را نابود مي‌كند و شماري برده در خدمتش هستند، چهره‌ي خشايارشايي است كه كمپاني اسراييلي- آمريكايي [برادران وارنر] در نسخه‌ي دوم ٣٠٠ به نمايش گذاشته‌اند.

برپايه‌ي خبري كه به تازگي در برخي تارنماهاي خبري خارجي همچون [Guardian] منتشر شده، بنا بر آن است، به‌زودي نسخه‌ي تازه‌اي از فيلم ننگين 300 روانه‌ي سينماهاي خارجي شود، فيلمي كه اين‌بار نام [300، خيزش امپراتوري] بر خود گرفته و به‌‌دروغ نبرد ايران و يونان را به تصوير مي‌كشد، نبردي كه به شكست سپاهيان ايران و بازگشت خشايارشا به ميهن مي‌انجامد.

 

اين فيلم ‌كسي كه به گواه تاريخ، همسان‌ترين چهره را به كورش بزرگ، بنيان‌گذار جهان‌شاهي هخامنشي دارد را به نادرست، شاهي خشمگين، خودراي، خون‌خوار و نيمه‌برهنه بازشناسانده است. سازندگان فيلم خود را به فراموشي زده‌اند كه خشايارشا، همان كسي است كه در سنگ‌نبشته‌اي كه در كوه الوند به جاي گذاشت، شادي را براي مردمانش آرزو كرد، خود را پسر داريوش هخامنشي شناساند 

با روندي كه سازندگان اين فيلم در پيش گرفته‌اند به نظر مي‌رسد خيال كوتاه آمدن نداشته باشند، شايد در روزي ديگر يا چند سال ديگر، اسكندر، فرنام(:لقب)، كبيــر! بگيرد و يورش او به ايران‌زمين و نابودي دودمان هخامنشي و به آتش كشيدن نماد تمدن ايران، دلاوري خوانده شود. بي‌گمان تا هنگامي كه خودمان دست به كار نشده‌ايم، تا هنگامي كه فيلم‌هاي خودمان شكوه ايران و راستي‌هاي تاريخي را به نمايش نمي‌گذارند، ديگران دست به كار نوشتن تاريخ به شيوه‌ي خودشان مي‌شود. ماه مهر نزديك است، ماه آغاز آموزش. چه اندازه براي آشنايي فرزندانمان با تاريخ ايران كار كرده‌ايم؟

ادامه نوشته