در مفاتیح الجنان در اعمال مشترک شب قدر به نقل از علامه مجلسی(ره) آمده است که بهترین اعمال در این شب ها طلب آمرزش و دعا برای حوایج دنیا و آخرت خود و پدر و مادر و خویشان و برادران مومن (زنده و مرده آنها) است.

گویا ماه رمضان ماه دعاست و شب های قدر فراوان تر باید دعا کرد چرا که شب نزول فرشتگان است.فرشتگانی که در این شب نازل می شوند هنگام بازگشت به آسمان ها دعای مومنین را نیز با خود بالا می برند.شاید امشب بالا رفتن دعا آسان تر است.

در سوره بقره از آیه ۱۸۳ بحث روزه و صیام مطرح و وجوب آن ذکر شده است.آیات ۱۸۴ و۱۸۵ نیز به بحث احکام روزه پرداخته و اینکه ماه رمضان ماه نزول قرآن است.اما آیه ی ۱۸۶ که یکی از لطیف ترین آیات قرآن است در ادامه آیات روزه و رمضان آمده و به بحث دعا پرداخته است. و در ادامه آیه ۱۸۷ نیز دوباره احکام روزه و رمضان پی گرفته شده است. ما معتقدیم قرآن که از طرف خدای حکیم نازل شده و چینش آیات آن نیز با دستور حضرت حق بوده است.به همین خاطر قرار گرفتن آیه ۱۸۶ با موضوع دعا در ضمن آیات روزه و رمضان و آن هم با این لطافت نشان از این دارد که ماه رمضان ماه دعاست. از طرف دیگر با توجه به اینکه در آیه ۱۸۵ به نزول قرآن در ماه رمضان اشاره و مشخص است که نزول نیز در شب قدر ماه رمضان بوده پس بهترین شب برای دعا شب قدر است که شب نزول قرآن است.

البته باید اشاره کنم که در همین سوره در آیات ۱۹۶تا ۲۰۳ که به موضوع حج اختصاص یافته نیز در ضمن بحث به موضوع دعا نیز اشاره شده است ولی لطافت ایه ۱۸۶ را ندارد.

خداوند در آیه ۱۸۶ می فرماید:« واذا سئلک عبادی عنی فانّی قریب اجیب دعوة الداع اذا دعانِ فلیستجیبوا لی ولیومنوا بی لعلهم یرشدون»(هنگامی که بندگان من از تو درباره من می پرسند؛ همانا من نزدیکم، خواسته خواننده را اجابت می کنم آنگاه که مرا می خواند. پس باید آنان مرا اجابت کنند و به من ایمان بیاورند باشد که راه یابند)

در این آیه خداوند هفت بار از خود سخن گفته است و هفت بار نیز از بندگانش و این باعث لطافت آیه می شود.از طرف دیگر اگر دقت کنیم که در ۱۵ آیه قرآن از سوال مسلمانان با تعبیر (ویسئلونک…) سخن گفته و سپس به پیامبر گرامی اسلام خطاب می کند که به آنان بگو.. یعنی پیامبر واسطه ابلاغ پیام خداوند است اما در این آیه «قل» نیز حذف شده و مستقیما فرموده است «من نزدیکم..»

و همچنین بحث های فنی تر مانند اینکه از جمله اسمیه استفاده شده و از صفت مشبهه «قریب» که دوام و پایداری را می رساند و همه اینها نشان از لطافتی دارد که در این آیه موج می زند.البته همه آیات قرآن لطیف اند اما این ایه لطیف تر، چرا که از سوی خدایی نازل شده است که لطیف است.« و هو اللطیف الخبیر»(انعام۱۰۳)

اما آنچه که در این شب ها مهم است و بسیار هم مهم، اینکه چه بخواهیم و چگونه بخواهیم؟

ما انسان ها درخواست هایمان نیز مانند خودمان محدود است و به آنچه باید بخواهیم در اکثر مواقع آگاهی نداریم. به همین خاطر باید در محضر انسان هایی قرار بگیریم که از افقی بالاتر از نیازمندی های مادی روزمره به احتیاجات ما می نگرند و به ما آموزش می دهند که چه و چگونه از خداوند بخواهیم. و آنان امامان معصوم و بزرگوارعلیهم السلام هستند.

در این شب های بزرگ و نورانی در محضر آن بزرگواران می نشینیم و با آنان هم نوا می شویم و آنچه را که آنان در خلوت عارفانه خالی از اغیارشان از ارحم الراحمین خواسته اند ما نیز از عمق وجود خود فریاد می کنیم.

دعاهایی که از امامان عزیز رسیده است قرآن صاعد است. در شب قدر قرآن «من لدن حکیم علیم» بر قلب نازنین انسان کامل، خاتم پیامبران نازل می شود و از این طرف نیز چه بسیار خوب است کلماتی را در دل و بر زبان خود برانیم  که از قلب انسان های کامل به سوی خدا بالا رفته است.

باید به خود یادآوری کنم که یادت باشد دعا خواندنی نیست؛ دعا خواستنی است.ما عادت کرده ایم دعاها را نیز بدون توجه به معنا و محتوی فقط بخوانیم و بر زبان برانیم، در صورتی که دعا را باید از عمق وجودمان از او بخواهیم.فکر کنم اگر ما فقط یک جمله را از عمق وجود و سویدای دل از خدایی که به ما نزدیک است بخواهیم بسیار ارزش مند تر است از اینکه دعاهای بسیار طولانی را بدون توجه بخوانیم.

بگذریم، از رسول خدا سوال شد اگر شب قدر را درک کردم چه چیزی از خدا بخواهم؟فرمودند: عافیت را.

یا ولی العافیة

اسئلک العافیة

عافیة الدنیا و الآخره

التماس دعا

برگرفته شده از سایت استاد آخوندیhttp://akhondy.ir/?p=402