دیروزگاری…

چه پُر صلابت و امیدوار،

فریادهای مُشت کرده تا آسمان بالا می رفت.

امروزگاری…

چه پُر بعض و چشم انتظار،

پیروزیِ مجروح را به آسمان، دخیلِ امید بستیم