این شعر میتونه وصف حال خیلی از افرادی که علاقه زیادی به خود فریبی دارند باشه یا به بیان دیگه به جای حل مسئله ، صورت مسئله رو پاک میکنند .

مصرع دوم بیت اول منو یاد این ضرب المثل که میگه "هرکسی رو تو قبر خودش میذارن"  میندازه . یه جورایی هم  به طرفش داره میگه :None of  Your Business

البته بعضیا متوجه منظور نمیشن

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت

همه کس طالب یارندچه هشیاروچه مست

  همه جاخانه عشق است چه مسجدچه کنشت

سر تسلیم من و خشت در میکده‌ها 

مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت

ناامیدم مکن ازسابقه لطف ازل

توپس پرده چه دانی که که خوب است وکه زشت

نه من از پرده تقوا به درافتادم و بس

پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

حافظا روز اجل گر به کف آری جامی 

یک سر از کوی خرابات برندت به بهشت